fotoblog weroniki gurdek

Nowe fotogalerie

wg — Tue, 31 Aug 2010 17:56:33 +0000

Przy okazji wspomnianych niżej porządków dodałam kilka zaległych galerii. Zapraszam do zdjęć z wycieczki do sanktuarium Krzyża Świętego w Górach Świętokrzyskich, do wirtualnego zwiedzania przepięknej Lanckorony oraz ciekawego tematu tradycyjnego polskiego wydobycia ropy naftowej w Beskidzie Niskim. Panoramy z Tatr Zachodnich to owoc moich eksperymentów z HDR-ami. A ponadto porcja zdjęć z majowych wyjazdów na Ukrainę – galeria z Odessy i Lwowa. Na koniec zapraszam do Norwegii, gdzie spędziłam w tym roku ponad trzy tygodnie wakacji. Trochę się tego uzbierało :) Miłego oglądania!

Kliknij na zdjęcia, aby przejść do galerii…

Powakacyjne porządki

wg — Tue, 31 Aug 2010 17:31:50 +0000

Ostatni dzień wakacji, pogoda pod psem – nic tylko zaszyć się z gorącą kawą przed laptopem i trochę posprzątać. Tak też zrobiłam. Na początek uporałam się nareszcie z zaległościami w moim foto-archiwum za 2010 r. Uff! Wszystkie zdjęcia wylądowały w końcu bezpiecznie na płytach, a wybrane galerie opublikowałam na fotoblogu. Lista wszystkich galerii pojawiła się jako pierwsza podstrona w menu u góry – zapraszam i odsyłam tam wszystkich, którym nie chce się przedzierać przez archiwalne posty. Zasada jest prosta: jeśli jakaś moja galeria jest gdzieś w sieci = jest do niej link w zakładce Fotoreportaże. W miarę wolnego czasu będę to archiwum uzupełniać o kolejne galerie z poprzednich lat. A! No i jeszcze layout. Jak Wam się podoba? To nieco zmodyfikowany theme Arcsin. Poprzedni mi się znudził ;)

Chalet des Pyramides i La Chapeau

wg — Tue, 27 Jul 2010 18:03:19 +0000

I ostatnia porcja zdjęć z mojego wyjazdu do Francji – dwie małe wycieczki (zwane przez nas „małymi Alpami”). Pierwszej celem było „zobaczenie z bliska” lodowca Les Bossons. Widzieć, to i owszem go zobaczyliśmy, zejść do niego nie było za bardzo jak – brakło czasu. Jednak to co z dołu wygląda, że jest tuż, tuż, na miejscu okazuje się, że jest znacznie dalej. Lodowiec Les Bossons jest bardzo dynamicznym, górskim lodowcem. Niesamowicie spękany, pełen szczelin i seraków, które dosłownie na naszych oczach odrywają się, łamią i lecą w dół. Trawers Les Bossons zostawiliśmy więc na inną okazję (wymaga już sporych umiejętności z poruszaniu się w takim terenie). Dotarliśmy do chatki Pyramides.

Celem drugiej wycieczki było zbliżenie się do lodowca Mer de Glace, chyba najbardziej znanego w rejonie Chamonix. My podeszliśmy do niego od strony moreny czołowej, która jeśli nie wiedzieć, że to lodowiec, wcale tak nie wygląda. Niesie mnóstwo materiału skalnego i tylko gdzieniegdzie prześwituje niebieskawy odcień lodu. Chatka La Chapeau, usytuowana nieopodal punktu widokowego na lodowiec jest absolutnie przeuroczym miejscem. Z zewnątrz i wewnątrz pełna jest pamiątek po rozmaitych alpejskich wyprawach. Jeśli ktoś wybiera się w Alpy i nie ma ambicji wysokogórskich – zdecydowanie polecam te dwa miejsca.

Kliknij na zdjęcia, aby przejść do galerii…

Chamonix

wg — Tue, 27 Jul 2010 17:14:24 +0000

Alpejskie miasteczko położone u stóp Mont-Blanc i Aiguille du Midi. Baza wypadowa dla wszystkich wypraw (razem z sąsiednim Les Houches). Zagłębie hoteli, pensjonatów i niezliczonych campingów (my nocowaliśmy na Les 2 Glaciers, pod lodowcem Les Bossons). W centrum miasta, obok kościoła, znajduje się Maison de la Montagne – Górski Dom, siedziba alpejskich przewodników i punkt meteo. Każda ekipa przed wyprawą powinna tam zaglądnąć – podają bardzo precyzyjną prognozę pogody.

Piękne jest Chamonix… Przyjemne, nie nachalne turystyczne miasto. Mimo, że lipiec to szczyt letniego sezonu, nie odczuwa się tak tłoku jak w naszym Zakopanem. Gdzie nie spojrzeć – góry, z każdej strony. Mnóstwo atrakcji dla każdego typu turystów. Uderza przede wszystkim ilość kolejek – linowych i szynowych. Tramwaj Mont-Blanc, pociąg Mer de Glace, gondola Aiguille du Midi i wiele innych… Oczywiście Cham = Francja = euro. Tanio nie jest. Choć pozytywnie zaskoczył nas francuski zwyczaj darmowych parkingów! Zapraszam do przeglądania zdjęć z naszych „wczasowych” spacerów ;)

Kliknij na zdjęcie, aby zobaczyć całą galerię…

Aiguille du Midi [3842 m]

wg — Mon, 26 Jul 2010 15:17:40 +0000

Drugie po Mont Blanc najbardziej kultowe miejsce w Chamonix i w ogóle we francuskich Alpach. Góruje nad Cham charakterystyczną „igłą” (fr. aiguille du midi oznacza igła południa), na szczyt której można wjechać kolejką gondolową (śmieszne francuskie słowo teleferik [zapis: téléphérique]). Koszt takiej rozrywki to zdecydowanie nie śmieszne 41 euro, ale gra jest warta świeczki. Oczywiście kiedy dzień wcześniej zeszło się z Blanka, widoki z Aig. du Midi nie robią aż takiego wrażenia, ale i tak robią…

Po pierwsze pięknie z góry widać Mont Blanc (którego nie widać z Chamonix!), widać grań, którą podchodzi się od Goûter (mając lornetkę lub jakiś długi obiektyw, można nawet zobaczyć obóz powyżej Goûter, gdzie dzień wcześniej były też nasze namioty), wyraźnie widać również schron Vallot. Aiguille du Midi leży znacznie bliżej samego Chamonix, stąd z góry pięknie prezentuje się cała dolina z wszystkimi miejscowościami od Les Houches po Argentiére. Kolejka jedzie ok. 20 minut. W ciągu godziny wywozi i zwozi 600 osób! Na wysokości 2203 m jest stacja przesiadkowa Plan de l’Aiguille i dalej jedziemy na wysokość 3842 m bez żadnego wsparcia liny (nie ma już słupów!). Czapki z głów przed tym, który tę gondolę zaprojektował, poważnie! Na górze, z północnej wieży/igły można jeszcze wjechać windą wewnątrz góry, na centralną wieżę/igłę Aiguille du Midi (dodatkowe 3 euro oczywiście). Czas oczekiwania na zjazd to ok. 2 h, więc można się tam pokręcić – jest sklep z pamiątkami, kawiarnia, no i cała masa tarasów widokowych na różne strony. Jest co robić.

Ciekawe są reakcje ludzi – w końcu z poziomu Chamonix, czyli 1037 m, wjeżdżamy na 3842 m, deniwelacja wynosi 2805 m i to zdobyte w ciągu 30 minut. Zmiana ciśnienia i zmiana gęstości atmosfery skutkuje bólem głowy, osłabieniem, trudnościami w oddychaniu, a w skrajnych przypadkach wymiotami. Czyli witaj chorobo wysokościowa. Do tego dochodzą wszelkie lęki wysokości i przestrzeni. Zdarzają się turyści, którzy na górze z wytęsknieniem wyczekują godziny powrotu, leżą na środku tarasów widokowych, albo siedzę w kawiarni i mają dość Aiguille du Midi. No cóż – dostępność takiej wysokości robi swoje. Odradzam wycieczkę wszystkim mającym lęk wysokości, ciśnieniowcom itp. Nie warto też zabierać na górę małych dzieci (co się niestety zdarza). One też odczuwają objawy zmiany wysokości, a często nie zdają sobie jeszcze sprawy gdzie są. Lepiej poczekać aż podrosną, albo wybrać się na którąś z innych, rozlicznych „teleferików” w Cham.

Kliknij na zdjęcie, aby zobaczyć całą galerię…

Mont Blanc 2010

wg — Wed, 21 Jul 2010 19:08:25 +0000

W dniach 11-20 lipca miała miejsce moja pierwsza wyprawa w góry wysokie – Mont Blanc 2010. Dłuższa, szczegółowa relacja powstanie na dniach. Najważniejsze, że żyjemy, wszyscy są cali i zdrowi, z nielicznymi obrażeniami. Mont Blanc… Wielka góra, pierwsza taka wielka na mojej drodze. Wyjechaliśmy na wyprawę 11 lipca, wróciliśmy 20 lipca. Sama operacja górska to 3 dni – 15-17 lipca. Reszta to dojazd, dwa wejścia aklimatyzacyjno-rozruchowe, dzień restowy i wisienka na torcie na koniec – wjazd na Aig. du Midi. Wyprawę zorganizowaliśmy w sumie w 10 osób, z czego 9 atakowało Blanka. Mój zespół to mój tata – Jan, mój brat – Jakub i ja. Na początek zdjęcia z samej wyprawy – nie ma ich wiele, bo zmęczenie i koncentracja na wchodzeniu/schodzeniu nie pozwoliła mi na więcej. Zapraszam do przeglądania… Na sam szczyt nie weszliśmy, nie starczyło nam sił. Dotarliśmy do 4362 m, do schronu Vallot (ściśle, nieco powyżej Vallota i tam podjęliśmy decyzję o odwrocie). Zarówno tam, na czterech tysiącach, jak i teraz, na spokojnie, uważam, że była to decyzja słuszna – wygraliśmy z Blankiem rozsądkiem, zgodnie z zasadą, że o sukcesie wyprawy nie decyduje dotarcie na szczyt, ale szczęśliwy powrót wszystkich uczestników. A było ciężko… Ale o tym w relacji. Proszę o kilka dni cierpliwości. Dziękuję wszystkim, którzy trzymali za nas kciuki! Zdjęcia w dwóch częściach…

Kliknij na zdjęcia, aby zobaczyć całą galerię…

Niepełnosprawni w skałach

wg — Sun, 20 Jun 2010 12:54:28 +0000

I kolejny fundacyjny projekt – Niepełnosprawni w skałach. Razem z grupą 8 niewidomych lub niedowidzących osób przyjechaliśmy w okolice Jerzmanowic (Witkowe Skałki), żeby spróbować czym jest wspinaczka skalna. To co się działo przeszło nasze najśmielsze oczekiwania! Jeden z uczestników projektu zrobił drogą o wycenie 5! Okazało się, że wspinaczka może być świetnym sposobem na integrację i przełamywanie barier. Zresztą – wszystko jest na zdjęciach. Tym razem w dwóch częściach.

Kliknij na zdjęcia, aby przejść do galerii…

Rajd na Turbacz

wg — Sun, 20 Jun 2010 12:38:55 +0000

Odkopuję się powoli z zaległości… Najpierw zdjęcia z naszego Rajdu na Turbacz (Gorce). Było daleko (22 km w 12 h), było gorąco i gryzło nas wszystko co żyje i lata! Ale i tak było super :) Razem z grupą 50 osób z Nowego Sącza przeszliśmy trasę ze Szczawy przez Gorc na Turbacz, a na następny dzień zeszliśmy do Kowańca. Nie byłoby w tym w sumie nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że dwie osoby – Asia i Janek – to osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich. Samodzielnie nie byliby w stanie pokonać takiej trasy – żeby jechać wózkiem inwalidzkim w takim terenie potrzeba od 3 do 5 osób: jedna do pchania, dwie ciągną i ew. dwie asekurują z boku. Ponadto była z nami Marta, osoba po amputacji nogi, poruszająca się z pomocą protezy. Także ona, sama, o dwóch kulach przeszła całą trasę…

Kliknij na zdjęcie, aby przejść do galerii…

Powódź w powiecie gorlickim

wg — Sat, 05 Jun 2010 09:43:11 +0000

Fotografowanie ludzkiego dramatu, jakim bez wątpienia jest powódź, rodzi pewną ambiwalencję. Z jednej strony, jako fotograf czuję, że jestem w miejscu gdzie powinnam być, bo jest to konkretny, fotogeniczny temat. Takie zdjęcia później przedstawiają sporą wartość dokumentacyjną. W jednym z zalanych w Gorlicach domów ludzie wręcz prosili mnie o zdjęcia, bo wiedzieli, że będzie to dla nich podstawa do dochodzenia odszkodowań lub do udowodnienia zaniedbań lokalnym władzom. Z drugiej strony kiedy ktoś próbuje mnie zlać wodą ze szlaufa i przegonić z jego posesji lub wymiatając wodę z chodnika przed domem, patrzy z niesmakiem i odwraca głowę, zastanawiam się, czy nie przekraczam jakiejś granicy intymności w prywatnej katastrofie tych ludzi. Nie wiem… W nocy z 3 na 4 czerwca nad powiatem gorlickim przeszły tak gwałtowne burze i ulewy, że wezbrane już wcześniej rzeki i kanały powylewały w miejscach, gdzie nikt z żyjących nie pamięta takiej powodzi. Zalane domy, szkoły, kościoły, podmyte drogi, podtopione cmentarze, jak ten w Libuszy, gdzie woda przelewała się ponad grobami, zmywając kwiaty i znicze aż pod samo ogrodzenie. Zdjęcia prezentuję w trzech częściach…

Kliknij na zdjęcia, aby przejść do galerii…

Kosmiczne Stare Wierchy III

wg — Thu, 03 Jun 2010 18:29:22 +0000

Zakończyliśmy (pisząc my – mam na myśli Fundację Jaśka Meli Poza Horyzonty, gdzie pracuję) pierwszą edycję projektu „Niepełnosprawni w górach”. W dniach 1-2 czerwca po raz trzeci gościliśmy na Starych Wierchach. Było cudownie, jak zawsze zresztą. Postanowiliśmy, że jeśli przed kolejnym wyjazdem prognozy pogody będą zapowiadały deszcz, jako główną atrakcję zaplanujemy kurs nurkowania w Gorcach. W błocie oczywiście. Do zdjęć zapraszam. Tym razem w dwóch częściach, każdy dzień osobno.

Kliknij na zdjęcia, aby przejść do galerii…